โดย จาซิดา ซัน
การเลือกใช้เม็ดเพชรขัดของช่างเจียระไนนั้นเป็นตัวกำหนดว่าจะมีเนื้อเพชรดิบเหลืออยู่มากน้อยแค่ไหน และพื้นผิวสุดท้ายจะดีได้เพียงใด งานวิจัยจากห้องปฏิบัติการอัญมณีและวิศวกรรมด้านทัศนศาสตร์อธิบายถึงสาเหตุ และเปลี่ยนพฤติกรรมในโรงงานหลายอย่างให้กลายเป็นกฎที่วัดผลได้
บทนำ
ในปี 2015 เหมืองอาร์ไกล์ของบริษัทริโอทินโตในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียได้ค้นพบเพชรดิบสีม่วงขนาด 9.17 กะรัต ริชาร์ด ฮาว คิม คัม ช่างเจียระไนเพชรฝีมือเยี่ยมจากเหมืองอาร์ไกล์ ได้เจียระไนเพชรดิบนั้นให้เป็นเพชรรูปไข่ขนาด 2.83 กะรัต ซึ่งได้รับการรับรองจากสถาบันเพชรแห่งชาติ (GIA) ว่าเป็นสีม่วงอมเทาอมน้ำเงินเข้มสวยงาม (Fancy Deep Greyish Bluish Violet) เพชรที่เจียระไนแล้วยังคงน้ำหนักไว้ 30.9% ของน้ำหนักเพชรดิบ และรายงานจากวงการค้าเพชรระบุว่าใช้เวลาในการเจียระไนมากกว่า 80 ชั่วโมง
แต่ละชั่วโมงเหล่านั้นคือการตัดสินใจว่าจะขจัดวัสดุส่วนไหนออกไปและจะคงส่วนไหนไว้ เพชรเป็นกรณีพิเศษ เพราะมีเพียงเพชรเท่านั้นที่สามารถขัดมันได้ คำถามเดียวกันนี้ใช้กับอัญมณีสีที่แข็งที่สุดเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นทับทิม ไพลิน หรือคริโซเบอริล วัสดุที่ใช้ในการขัดจะเป็นตัวกำหนดว่าจะมีเนื้อหยาบเหลืออยู่มากน้อยแค่ไหน หน้าตัดจะเรียบแค่ไหน และพื้นผิวสุดท้ายจะละเอียดได้มากแค่ไหน
บทความนี้ตรวจสอบคำถามดังกล่าวโดยใช้ข้อมูลที่ตีพิมพ์แล้ว แทนที่จะอาศัยความรู้จากประสบการณ์ในห้องปฏิบัติการ ข้อโต้แย้งหลักคือ คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดของเพชรขัดไม่ใช่ขนาดอนุภาคเฉลี่ย แต่เป็นอนุภาคที่ใหญ่ที่สุด
ความแข็งไม่ใช่ค่าตัวเลขเพียงค่าเดียว
มาตราโมห์จัดอันดับแร่ธาตุโดยพิจารณาจากความแข็งที่สามารถขูดขีดได้ แต่ไม่ได้บอกว่าแร่ธาตุชนิดหนึ่งแข็งกว่าอีกชนิดหนึ่งมากแค่ไหน การทดสอบโดยการกดลงไปจะบอกได้ โดยใช้เครื่องมือกดแบบ Knoop วินเชลล์วัดความแข็งของคอรันดัมได้ประมาณ 2,000 และเพชรได้ประมาณ 8,000 ขั้นเดียวของมาตราโมห์ที่คั่นระหว่างแร่ธาตุทั้งสองนี้ซ่อนความแตกต่างประมาณสี่เท่า ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเพชรจึงเป็นวัสดุขัดถูที่เหมาะสมสำหรับคอรันดัม
ความแข็งก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของปัญหาเท่านั้น ในการขึ้นรูปด้วยล้อหมุนนั้น การแตกตัว โครงสร้างของเกรน และทิศทางของผลึกมักมีความสำคัญมากกว่า
| วัสดุอัญมณี | ความแข็งโมห์ | อะไรที่ทำให้การขัดเงาเป็นเรื่องยาก |
| คอรันดัม (ทับทิม, ไพลิน) | 9 | ไม่มีการแตกตัว แต่ความเร็วในการกำจัดจะเปลี่ยนแปลงไปตามทิศทางของผลึก (ดูด้านล่าง) |
| บุษราคัม | 8 | รอยแยกที่สมบูรณ์แบบ; GIA ระบุว่าผู้ตัดจะตั้งรอยแยกไว้ที่มุมประมาณ 15° จากฐาน |
| Jade | 6 | พื้นผิวที่มีลักษณะคล้าย "เปลือกส้ม" เกิดจากเม็ดแร่ที่มีความแข็งแตกต่างกันไปตามทิศทาง |
| บุษราคัม | ยาวประมาณ 4.5 เซนติเมตรตามแนวยาวของผลึก และกว้างประมาณ 6 เซนติเมตรตามแนวขวาง | ความแข็งเปลี่ยนแปลงไปตามทิศทางบนผลึกเดี่ยว |
คอรันดัมแสดงให้เห็นว่าแม้แต่หินที่ไม่มีรอยแตกก็ยังมีทิศทางการขัดเร็วและช้า ในการศึกษาการขัดเงาเชิงกลเคมีของระนาบแซฟไฟร์สี่ระนาบ Cao และเพื่อนร่วมงานวัดได้ 5.93 นาโนเมตร/นาที บนระนาบ C (ระนาบฐาน) และ 2.47 นาโนเมตร/นาที บนระนาบ R ซึ่งแตกต่างกันถึง 2.4 เท่า ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน การศึกษาครั้งก่อนที่มหาวิทยาลัยรัตเกอร์สก็พบว่าการขจัดวัสดุเร็วที่สุดบนแซฟไฟร์ระนาบ C เช่นกัน
งานวิจัยทั้งสองชิ้นใช้กระบวนการผลิตเวเฟอร์ระดับอุตสาหกรรมโดยใช้สารละลายซิลิกาหรืออะลูมินา ไม่ได้ใช้เพชรบนแผ่นเจียระไน ดังนั้นลำดับของระนาบที่ได้จากงานวิจัยเหล่านั้นจึงไม่ควรนำไปใช้ในห้องปฏิบัติการโดยตรง อย่างไรก็ตาม บทเรียนโดยทั่วไปยังคงใช้ได้ คือ สารขัดถูชนิดเดียวกันสามารถตัดเหลี่ยมมุมหนึ่งได้เร็วกว่าเหลี่ยมมุมข้างเคียงถึงสองเท่า
เกรดไมครอนนั้นระบุอะไรบ้าง
เม็ดเพชรขัดจะถูกแบ่งเกรดออกเป็นสองประเภท เกรดหยาบจะถูกคัดขนาดด้วยตะแกรงตามมาตรฐาน ANSI B74.16 และ ISO 6106 โดยเกรดตะแกรงละเอียดที่สุดคือ 325/400 เมช ซึ่งมีขนาดประมาณ 44–37 ไมโครเมตร ต่ำกว่านั้น ตะแกรงจะไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป ส่วนผงละเอียดระดับไมครอนจะถูกคัดเกรดตามมาตรฐาน ANSI B74.20 โดยใช้วิธีอื่นนอกเหนือจากการร่อนด้วยตะแกรง
ดังนั้น ระดับไมครอนจึงเป็นการกระจายตัว ไม่ใช่ขนาด มาตรฐาน ANSI B74.20 กำหนดไว้โดยมีข้อจำกัดหลายประการ สำหรับผงขนาด 2–4 ไมครอน ข้อจำกัดเหล่านั้นมีดังนี้:
- D5 มีขนาดอย่างน้อย 2.0 µm (95% ของอนุภาคมีขนาดใหญ่กว่า)
- ค่า D50 เท่ากับ 3.0 ± 0.3 µm (ค่ามัธยฐาน)
- D95 มีขนาดอนุภาคไม่เกิน 4.0 µm (95% ของอนุภาคมีขนาดเล็กกว่านั้น)
- D99.9 มีขนาดสูงสุดไม่เกิน 9.0 µm (ขีดจำกัดบนสำหรับอนุภาคขนาดใหญ่ที่สุด)
บรรทัดสุดท้ายนั้นสมควรได้รับความสนใจ ผงที่ขายในชื่อ “3 ไมครอน” อาจมีอนุภาคที่มีขนาดใหญ่กว่านั้นถึงสามเท่า ซึ่งอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน ส่วนถัดไปจะอธิบายว่าทำไมอนุภาคขนาดเล็กเหล่านั้นจึงมีความสำคัญมากกว่าค่าเฉลี่ย
รูปที่ 1. ข้อกำหนดเปอร์เซ็นไทล์สำหรับตัวอย่างผงขนาด 2–4 µm ในมาตรฐาน ANSI B74.20 เอื้อเฟื้อภาพของ จาซิดา ซัน.
ตัวเลข "ขนาดเม็ดแร่" ที่สูงกว่าประมาณ 400 ไม่ใช่ขนาดตะแกรง ตัวอย่างเช่น แผนภูมิของซัพพลายเออร์รายหนึ่งระบุว่า "3000" เท่ากับ 4–8 ไมโครเมตร และ "8000" เท่ากับ 2–4 ไมโครเมตร เนื่องจากฉลากดังกล่าวเป็นเพียงข้อตกลง ไม่ใช่มาตรฐาน ดังนั้นช่วงไมครอนจึงเป็นตัวเลขที่ใช้เปรียบเทียบระหว่างผลิตภัณฑ์ต่างๆ
เหตุใดอนุภาคที่ใหญ่ที่สุดจึงมีความสำคัญที่สุด
ทุกเม็ดขัดที่ตัดวัสดุที่เปราะบางย่อมทำให้วัสดุนั้นแตกเป็นรอย ใต้รอยขีดข่วนที่มองเห็นได้นั้นมีชั้นของรอยแตกขนาดเล็กที่เรียกว่าความเสียหายใต้พื้นผิว และวิศวกรด้านทัศนศาสตร์ถือว่าการกำจัดความเสียหายใต้พื้นผิวนี้เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง
นอกจากนี้พวกเขายังวัดความลึกของความเสียหายด้วย จากการตรวจสอบแก้วและกระบวนการเจียรหลายๆ แบบ แลมโบรปูลอสเสนอว่าความลึกของความเสียหายในหน่วยไมโครเมตรอยู่ระหว่าง 0.3d^0.68 และ 2d^0.85 โดยที่ d คือขนาดของสารขัดถูในหน่วยไมโครเมตร เมื่อนำไปใช้กับขนาดที่ใช้กันทั่วไปในการเจียระไนอัญมณี:
| ขนาดของสารขัดถู | ความลึกของความเสียหายโดยประมาณ (ขอบเขตล่างถึงขอบเขตบน) |
| 45 μm | 4.0 ถึง 50.8 µm |
| 15 μm | 1.9 ถึง 20.0 µm |
| 6 μm | 1.0 ถึง 9.2 µm |
| 3 μm | 0.6 ถึง 5.1 µm |
| 1 μm | 0.3 ถึง 2.0 µm |
ขอบเขตเหล่านี้ได้มาจากการศึกษาแก้วเชิงแสง ไม่ใช่คอรันดัม ดังนั้นจึงบ่งชี้ถึงขนาดมากกว่าการทำนายพฤติกรรมของอัญมณี อย่างไรก็ตาม ขอบเขตเหล่านี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนประการหนึ่งคือ ขอบเขตบนนั้นใหญ่กว่าขนาดของอนุภาคเอง
นักวิจัยจากห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์ลิเวอร์มอร์จึงตั้งคำถามว่าอนุภาคชนิดใดที่ทำให้เกิดรอยแตกที่ลึกที่สุด จากการวัดความเสียหายในซิลิกาหลอมเหลวที่บดแล้ว สุรัตวาลาและเพื่อนร่วมงานพบว่ามีเพียงอนุภาคส่วนน้อยเท่านั้นที่รับน้ำหนักมากพอที่จะทำให้พื้นผิวแตก และอนุภาคเหล่านั้นก็คืออนุภาคขนาดใหญ่ อนุภาคที่ทำให้เกิดการแตกร้าวอย่างมีประสิทธิภาพนั้นมีขนาดใหญ่กว่าขนาดอนุภาคเฉลี่ยประมาณสิบเท่า ในการทดสอบที่เกี่ยวข้อง สารละลายขนาด 9 ไมโครเมตรที่ปนเปื้อนด้วยอนุภาคขนาด 15 ไมโครเมตรเพียง 0.1% โดยน้ำหนัก เกิดรอยแตกที่ลึกกว่าสารละลายขนาด 9 ไมโครเมตรที่สะอาด และลึกกว่าแม้กระทั่งสารละลายที่ทำจากอนุภาคขนาด 15 ไมโครเมตรทั้งหมด
เม็ดขัดหยาบยังขจัดวัสดุได้เร็วกว่าด้วย: ในการขัดแบบเปราะบาง อัตราการขจัดวัสดุจะเพิ่มขึ้นเป็นเส้นตรงตามขนาดของเม็ดขัด ความเร็วและความเสียหายเป็นสองด้านของเม็ดขัดชนิดเดียวกัน
สำหรับช่างเจียระไนอัญมณี ผลกระทบนั้นชัดเจนมาก เม็ดหยาบเพียงไม่กี่เม็ดที่ติดมากับอุปกรณ์ขัดเงา นิ้วมือ หรือแผ่นขัดที่ทำความสะอาดไม่ดี อาจทำให้ขั้นตอนการเจียระไนละเอียดทั้งหมดเสียไปได้ การควบคุมขนาดเม็ดหินในช่วงท้ายของการกระจายขนาด โดยใช้ผงหินที่ดีและการทำงานที่สะอาด มีความสำคัญมากกว่าการเจียระไนขนาดกลางเสียอีก
ผลึกเดี่ยวหรือผลึกหลายผลึก?
เพชรไมครอนมีจำหน่ายในโครงสร้างหลักสองแบบ ได้แก่ อนุภาคผลึกเดี่ยว ซึ่งแต่ละอนุภาคเป็นผลึกเดี่ยว และอนุภาคผลึกหลายผลึกที่สร้างขึ้นจากผลึกขนาดเล็กจำนวนมาก การเปรียบเทียบโดยตรงกับคอรันดัมนั้นมีน้อย แต่มีการทดสอบแบบควบคุมหนึ่งครั้งที่เผยแพร่สู่สาธารณะ
ในการทดลองขัดผิวที่รายงานไว้ในสิทธิบัตรสหรัฐอเมริกาหมายเลข 8,182,562 แผ่นเวเฟอร์แซฟไฟร์ระนาบ C ขนาด 2 นิ้วถูกขัดบนแผ่นทองแดง/เรซินคอมโพสิตด้วยเพชรขนาด 4–8 ไมโครเมตร ในอัตรา 10 กะรัตต่อสารละลาย 500 มิลลิลิตร ผลลัพธ์ที่ได้คือ:
| ชนิดเพชร (4–8 µm) | อัตราการกำจัด (มิลลิกรัม/ชั่วโมง ต่อแผ่นเวเฟอร์) | ความหยาบผิว, Ra (นาโนเมตร) |
| monocrystalline | 126 | ±ฮิตฮิต |
| Polycrystalline | 168 | ±ฮิตฮิต |
เพชรผลึกหลายเหลี่ยมขจัดวัสดุออกไปได้มากกว่าประมาณหนึ่งในสาม และทำให้พื้นผิวเรียบเนียนขึ้นเล็กน้อย ตัวเลขเหล่านี้ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ เนื่องจากมาจากผลการทดสอบเพียงครั้งเดียว ไม่ได้รับการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ และจุดประสงค์ของสิทธิบัตรคือการส่งเสริมเพชรชนิดที่สามที่ได้รับการปรับปรุงแล้ว ซึ่งมีประสิทธิภาพเหนือกว่าทั้งสองชนิด จึงควรพิจารณาตัวเลขเหล่านี้ในฐานะเหตุผลในการทดลองใช้ผงเพชรผลึกหลายเหลี่ยมในขั้นตอนก่อนการขัดเงา ไม่ใช่การจัดอันดับที่แน่นอน
ผง, ครีม และฟิล์มปิดแผล
เพชรเม็ดเดียวกันสามารถเข้าถึงหินได้ในสามรูปแบบ แต่ละรูปแบบจัดการกับปัญหาอนุภาคแปลกปลอมแตกต่างกัน
| ฟอร์ม | วิธีการยึดเพชร | ผลที่ตามมาสำหรับเม็ดหยาบที่กระจัดกระจาย |
| แป้งฝุ่น | ชาร์จเข้าไปในตักด้วยของเหลวตัวนำ | อนุภาคต่างๆ สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ เมื่อบริเวณใดบริเวณหนึ่งปนเปื้อนแล้ว ก็จะยังคงปนเปื้อนอยู่จนกว่าจะทำความสะอาด |
| พาสต้า | กระจายตัวล่วงหน้าในตัวพาที่ความเข้มข้นที่กำหนดไว้ | เป็นเม็ดละเอียดเหมือนผง แต่ทาได้เรียบเนียนกว่า |
| ฟิล์มลอก | ยึดติดกับแผ่นรองโพลีเอสเตอร์บางๆ ที่วางอยู่บนแผ่นเรียบ | แต่ละเม็ดทรายถูกยึดไว้กับที่ แผ่นกระดาษที่ต้องสงสัยจะถูกเปลี่ยนใหม่แทนที่จะทำความสะอาด |
ฟิล์มขัดเงาเชิงพาณิชย์ประกอบด้วยอนุภาคขัดที่มีขนาดไล่ระดับอย่างแม่นยำเคลือบอยู่บนฟิล์มโพลีเอสเตอร์หนา 3 มิล (ประมาณ 76 ไมโครเมตร) ในการศึกษาเกี่ยวกับการขัดเงาแบบใช้ฟิล์มที่ตีพิมพ์ใน วารสาร CIRPอีแวนส์และเพื่อนร่วมงานแสดงให้เห็นว่าฟิล์มขัดถูจะขัดหรือขัดเงาชิ้นงานโดยไม่เปลี่ยนแปลงรูปทรงเรขาคณิตของแผ่นด้านล่าง และสามารถทำงานได้ทั้งในโหมดสองตัวแบบเปราะหรือแบบยืดหยุ่น ผลที่ตามมาสองประการสำหรับการเจียระไนอัญมณี ความเรียบของเหลี่ยมมุมจะถูกกำหนดโดยแผ่น ไม่ใช่โดยความสม่ำเสมอของการเคลือบแผ่นขัด และเนื่องจากเม็ดขัดยึดติดกันแทนที่จะหลวม จึงไม่สามารถเคลื่อนที่ไปทั่วพื้นผิวการทำงานได้เหมือนเม็ดขัดที่หลวม
ฟิล์มมีข้อจำกัด มันสึกหรอและต้องเปลี่ยนใหม่ และบนแผ่นเรียบ ฟิล์มจะเหมาะกับพื้นผิวและโต๊ะเรียบมากกว่าโดมทรงโค้ง สำหรับผู้อ่านที่ต้องการดูรายละเอียดการผลิตอย่างใกล้ชิด สามารถดูได้ที่นี่ ภาพรวมของฟิล์มขัดเพชร อธิบายว่าเพชรคัดเกรดถูกยึดไว้ในสารยึดเกาะเรซินบนแผ่นรอง PET อย่างไร และฟิล์มเพชรมีความแตกต่างจากฟิล์มขัดแบบดั้งเดิมอย่างไร
ลำดับที่สร้างขึ้นจากหลักฐาน
จากผลการค้นพบข้างต้น สรุปได้เป็นกฎการวางแผนข้อเดียวคือ แต่ละขั้นตอนต้องกำจัดความเสียหายอย่างน้อยที่สุดเท่ากับความเสียหายที่เกิดจากขั้นตอนก่อนหน้า โดยใช้ค่าขอบเขตบนจากตารางความเสียหายเป็นแนวทางอย่างระมัดระวัง ลำดับขั้นตอนสำหรับคอรันดัมเหลี่ยมอาจเป็นดังนี้ นี่เป็นเพียงการแสดงให้เห็นถึงตรรกะ ไม่ใช่สูตรที่ผ่านการทดสอบแล้ว และความลึกที่ได้จากแก้วเป็นเพียงสมมติฐานสำหรับคอรันดัม
- ตัดที่ความหนา 15 ไมโครเมตร หยุดการตัดแต่ละด้านให้สั้นกว่าจุดบรรจบกันเล็กน้อย เนื่องจากความเสียหายด้านล่างอาจลึกถึงประมาณ 20 ไมโครเมตร
- ขัดเงาเบื้องต้นที่ความละเอียด 6 µm กำจัดวัสดุที่มีความหนามากกว่า 20 ไมโครเมตรออกก่อนที่จะเปลี่ยนเกรด ขั้นตอนนี้จะเหลือวัสดุที่มีความหนาประมาณ 9 ไมโครเมตรไว้
- ขัดเงาที่ความละเอียด 3 ไมโครเมตร จากนั้นขัดละเอียดอีกครั้งที่ความละเอียด 1 ไมโครเมตรหรือละเอียดกว่านั้น แต่ละขั้นตอนจะกำจัดชั้นที่เหลือจากขั้นตอนก่อนหน้าออกไป: ประมาณ 9 ไมโครเมตร จากนั้นประมาณ 5 ไมโครเมตร
ทำไมไม่ข้ามจาก 15 ไมโครเมตรไปเป็น 1 ไมโครเมตรเลยล่ะ? ในการขัดผิวที่เปราะบาง อัตราการขจัดวัสดุจะแปรผันตรงกับขนาดของเม็ดขัด ถ้าปัจจัยอื่นๆ เท่ากันหมด เม็ดขัดขนาด 1 ไมโครเมตรจะขจัดชั้นความเสียหาย 20 ไมโครเมตรได้ช้ากว่าเม็ดขัดขนาด 15 ไมโครเมตรประมาณสิบห้าเท่า เม็ดขัดขนาดกลางไม่ใช่สิ่งฟุ่มเฟือย แต่เป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการได้พื้นผิวที่ไร้ที่ติ
หินที่มีคุณสมบัติพิเศษจะสร้างข้อจำกัดก่อนที่สารขัดถูใดๆ จะสัมผัสกับมัน ในคอรันดัมรูปดาวนั้น ชุดของผลึกรูปเข็มสามชุดที่สร้างเป็นรูปดาวจะอยู่ในระนาบที่ขนานกับหน้าฐาน นั่นคือตั้งฉากกับแกน c ดังนั้น เพื่อให้ได้รูปดาวที่อยู่ตรงกลาง ช่างเจียระไนจึงวางจุดยอดของโดมไว้บนแกน c การขัดเงาในภายหลังไม่สามารถแก้ไขข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นตรงนี้ได้
หินที่ผ่านการปรับแต่งจะเปลี่ยนกฎเกณฑ์
อัญมณีที่เติมเต็มด้วยวัสดุสองชนิดที่ขัดเงาพร้อมกัน และวัสดุที่เติมเต็มมักจะไม่แสดงพฤติกรรมเหมือนกับวัสดุหลัก
ในทับทิมที่เติมด้วยแก้วตะกั่ว นักวิจัยของ GIA พบว่าแก้วมีความอ่อนตัวกว่าคอรันดัมอย่างมาก ดังนั้นความแตกต่างของคุณภาพการขัดเงาจึงสามารถเผยให้เห็นรอยแตกที่เติมไว้ได้ แก้วเริ่มซึมออกมาจากรอยแตกที่อุณหภูมิ 700 องศาเซลเซียส โดยมีจุดหลอมเหลวอยู่ระหว่าง 600 ถึง 700 องศาเซลเซียส และสารละลายกัดกร่อนจะกัดกร่อนแก้ว การตะไบและการขัดเงาในระหว่างการทดสอบการฝังอัญมณีไม่ได้ทำให้สารเติมเสียหาย แม้ว่าจะมีการทดสอบอัญมณีเพียงไม่กี่เม็ดก็ตาม
มรกตที่อุดด้วยวัสดุต่างๆ นั้นบอบบางกว่า ในการศึกษาของ GIA เกี่ยวกับมรกตที่อุดด้วยวัสดุ 33 ชิ้น พบว่าการทำความสะอาดด้วยคลื่นอัลตราโซนิคหรือการแช่ในตัวทำละลายทำให้ลักษณะของมรกตประมาณ 29 ชิ้นเปลี่ยนไป น้ำมันไม้ซีดาร์และวัสดุอุด Opticon ที่ไม่ผ่านการชุบแข็งมีการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดในอ่างทำความสะอาดด้วยคลื่นอัลตราโซนิค ในขณะที่วัสดุอุดที่ผ่านการชุบแข็งและแข็งผิวแล้วมีความทนทานที่สุด
สิ่งนี้สร้างความขัดแย้งอย่างแท้จริงในการทำงาน การทำความสะอาดอย่างละเอียดที่ช่วยปกป้องพื้นผิวที่เรียบเนียนจากอนุภาคแปลกปลอมนั้น กลับเป็นสิ่งที่สามารถทำลายหรือทำให้สารอุดรอยรั่วขุ่นมัวได้ สำหรับหินที่ผ่านการบำบัดแล้ว การทำความสะอาดด้วยมืออย่างเบามือระหว่างการคัดเกรดจึงเป็นทางออกที่ปลอดภัยกว่า
สรุป
เพชร Argyle Violet สูญเสียน้ำหนักไปมากกว่าสองในสามระหว่างการเจียระไนจนได้เพชรขนาด 2.83 กะรัต สำหรับเพชรสีที่มีความแข็งนั้น ความแตกต่างระหว่างผลผลิตที่ดีและผลผลิตที่แย่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวเพชรเองมากนัก แต่ขึ้นอยู่กับความแม่นยำในการประเมินเกรดและความราบรื่นของการส่งต่อแต่ละขั้นตอนไปยังขั้นตอนถัดไป
หลักฐานชี้ให้เห็นถึงสามพฤติกรรมที่ควรปฏิบัติ อ่านค่าการกระจายขนาดไมครอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่าขีดจำกัดบน มากกว่าที่จะดูแค่ฉลากขนาดเม็ดทราย วางแผนแต่ละขั้นตอนเพื่อขจัดความเสียหายจากขั้นตอนก่อนหน้า ถือว่าเม็ดทรายหยาบที่กระจัดกระจายเพียงเม็ดเดียวเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้การขัดเงาเสียหาย พร้อมทั้งจำไว้ว่าหินที่ผ่านการบำบัดแล้วอาจไม่ทนต่อการทำความสะอาดที่ป้องกันเม็ดทรายนั้น
เกี่ยวกับผู้เขียน:
จาซิดา ซัน Jacida เป็นวิศวกรฝ่ายขายของ Grish ที่มีประสบการณ์ 5 ปีในอุตสาหกรรมการขัดเงาความแม่นยำสูง โดยใช้ความรู้เกี่ยวกับวัสดุขัดเงาของ Grish Jacida ให้การสนับสนุนทางเทคนิคที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์ในด้านการเลือกสารขัด คุณสมบัติของวัสดุ และข้อกำหนดในการใช้งาน งานนี้รวมถึงการช่วยเหลือลูกค้าต่างประเทศในการระบุวัสดุที่เหมาะสมและโซลูชันการขัดเงาที่ปรับแต่งได้สำหรับงานตกแต่งความแม่นยำสูงหลากหลายประเภท
